آيات را در ميانشان اعلان كند ، سپس على را بر شتر خويش در پى او روانه نمود . ابو بكر بخشى از راه را پيموده بود كه ناگاه آواى شتر پيامبر را شنيد . وى ترسان و به گمان آنكه پيامبر خداست بيرون آمد . ولى على را ديد كه آيات را از او گرفت . ابو بكر به نزد پيامبر ( ص ) بازگشت و آن حضرت به وى فرمود : « آن پيام را جز من يا كسى كه از من باشد نخواهد رساند . » على ( ع ) به مكه رفت و آنچه را كه پيامبر به او فرموده بود رساند . داستان اعلان برائت را نسائى نيز با سندش كه به سعد بن عباده مىرسد همين گونه نقل نموده ، همچنانكه از انس بن مالك نيز آن را روايت كرده است . ( 1 ) در بدايه و نهايه از امام احمد به سندش كه به انس بن مالك مىرسد آمده است كه پيامبر ( ص ) سورهء برائت را همراه ابو بكر روانه كرد . چون ابو بكر به ذى الحليفه رسيد ، پيامبر فرمود : آن پيام را جز من يا مردى از اهل بيت من نمىرساند . از اينرو على را فرستاد كه آن را از ابو بكر گرفت . وى افزوده است كه ترمذى اين مطلب را به سندش كه به حماد بن سلمه مىرسد روايت نموده . در مسند احمد بن حنبل آمده است كه پيامبر ( ص ) فرمود : « آن را جز مردى كه او از من و من از اويم نخواهد برد . » آشكار است كه داستان فرستادن على با سورهء برائت و سخن پيامبر كه فرمود آن را جز من يا مردى كه او از من و من از او باشم نخواهد رساند ، ميان محدثان شيعه و سنى مورد اتفاق است « 1 » ولى آنچه ميان ايشان مورد اختلاف است آن است كه آيا پيامبر ابو بكر را به همراه على براى انجام كارى جز آنچه كه على را به آن مأمور ساخت روانه نمود ، يا آنكه وى از ميان راه بازگشت و آن سال به مكه نرفت و همهء كارها را على بن أبي طالب به عهده گرفت .

--> ( 1 ) - فضائل الخمسه من الصحاح السته ج 1 ، ص 343 و پس از آن .